sosyomat.com

Zaman kelimelerin doldurabileceği kadar kısa.... yaşamım senfoni masallarının başladığı noktada bütünleştirici özelliğe sahip ve hiç olmadığı kadar sarsıcı!! Değerler benliğini yitirmeden hayattan kopmak..... yaşamın sarsıntısını hissetmeden göçlerin başlaması ve işte zamanın kelimelerini dolduruyorum!arkama bakmadan karanlık bir boşluğa bırakıyorum kendimi.. kimseler duymuyor çığlık attığımı ve bilmiyorlar zamana doldurduğum kelimelerin dolup taştığını!!ve işte izimi sürüyorum karanlığa,boşluğa ve yalnızlığa........bir gölge diğerine eğiliyor ve fısıldaşıyorlar derin boşlukta!! Ve işte onları fazla bekletmeden göç ediyorum düşlerine...

-- CursedAngel

zaman hiç bu kadar uzun gelmedi.. geçen o saniyeler kör bir bakıştı benim için..kendimle bir boşlukta kalmıştım ve boşluğum hayatın zor deneyimlerini kaldırabilecek kadar güçlü kılmıyordu beni.....artık ne bir çığlık var içimde beni alı koyduran nede fısıltılar yol gösteren,sadece bütün benliğim ile kendim.... işte karşınızdayım,çokmu güçsüz duruyorum ve kanayan ellerim çokmu yaşlanmış.gereksimimlerimi bir kenara bıraktım ve olması gerekenleri...artık karanlık kucak açıyo bana ve arkama baktırmıyor zorda olsa.hadi atın kahkahalarınızı,nasıl olsa karanlık çökünce hepiniz çekiliceksiniz köşelerinize!!!gün doğduğunda savaşacağım son damlam ile..ve esiriniz olmuycam sahte yalanlarınıza ve sürtük sevinçlerinize...

--CursedAngel

Saçma sözcüklere yer yoktu belki de, nedeni hiç açıklanmamış sebeplere gönderilmiş mektuplar yazıldı....
Büyük bir uğultu yakalaştı yaşamın aralık kalan penceresinden,işte buradayım diyordu.yerlerde küçük parıltılar yerini mat bir karanlığa bırakmıştı,sebepler.........
kimsenin bilmediği bir söyleyişi benim için.. varlıkların saklandığı ve elbet bana da zaman tanınacağı büyülü bir orman olur düşümde odalar!!sonralarında yükselir çığlıklar ve kaybolurum...

-- CursedAngel

Kaç kez boyun eğmeli hayata...yada daha kaç kez yenik düşmeli zamana....sanırım sayısını hatırlayamaz oldum yitirdiğim değerlerin! Bir kural mı bu..yaşam yine karanlık ve gözleri ağlamaktan pas tutmuş yüzünü geri çevirdi benden!!sormak istedim sadece....neden ağlıyor?......İncitmelere mi yenik düşmüş kendi ellerinde...yoksa adaletsizliğine mi... Sanırım nedensiz sorulardı bunlar onun için,kendi boşluğunda kaybolmuş bir yaşamı sorgulamak bu kadar zor olsa gerek!! Peki ya benim duygularım.....kimsenin beklemek istemediği bir durakta terk edildiler! Geçmiş bana utanç veriyor ve olması gerekenler..yaşam ve ben ölürken ben hep kafam iki elimin arasında oturup ağlıyordum.. hıçkırıklarımı kimseler duymasın diye olması gerektiğinden sessiz olmaya çalıştım... duymasınlar ki , bir kez daha yenik düştüğümü görmesin zaman kendine!! ve elbet dönüşecektir bir gün , fısıltı hıçkırıklarım büyük bir kaos çığlığına.... içimdeki karanlık boşlukta uyuyan zehirli yılanı uykusundan uyandırmış olacağız....geriye yapılması gereken zafer çığlıkları atmak olacak......sonrada sessizce yılanın uykuya dalmasını beklemek!

-- CursedAngel

Kendimde bir boşluk yaratmadan önce gereksinimlerimi düşünmeliyim belki...yada bu boşluğun hayatımda nasıl bir yer tutacağı...çalıntı hayatların başladığı noktada bütünleştirici ihtiyaçların giderilmesi gibi!!hayatın kısa ama umut verici ihtiyaçları olmalı ve bu umutları tükenircesine kullanma çabaları....ne kaldı geriye insanlardan..koskoca bir boşluk mu,bu mu geriye baktırmayan sebep...lanet ettim aydınlığa,bize arkamıza baktığımızda geçmişi gösterdiği için...bütün sebep buydu belki de.....geçmiş hayatta en acı veren örnektir insana!sonunun ne olduğunu bilmediğin bir okyanusa benzer..öyle yerlere bas ki hayatta,bastığın yer sağlam olsun ve seni uçuruma sürüklemesin der bilginler!öyle olmalı ki ben hep uçuruma sürüklendim...efsane döl bekleyen bakirelerin hayatları gibi...sonbaharın ümit verici sonsuzluğu beni hayata bağlayan en önemli değer belki de....sürüklenişin bedelleri de bu kadar ağır demek!yalnızlığın esiri olmak,hayatta kuvvetli bir kaosun elinde olmaya benzer...tıpkı çıkışını bulamadığın bir labirent gibi!senfoni masallarında gizlenen karamsarlığın bütünlüğü bedeninin yarısını alıp gitmesi ,bir daha kendim olamamak korkusu yaratır insanda! Ve bu korku öyle büyük sonsuzluğa kucak açar ki,oluşacak korkuların önüne geçemez olursun!!!

-- CursedAngel